เคยไหมที่แม้จะเลิกงานไปนานแล้วแต่ความคิดเกี่ยวกับงานก็ยังวนเวียนอยู่ในหัว หรือรู้สึกหมดแรงทางกายภาพทั้งที่วันนั้นยังไม่จบดี? นี่เป็นประสบการณ์ที่พบบ่อยในโลกที่หมุนไปอย่างรวดเร็วของเรา ซึ่งเส้นแบ่งระหว่างชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัวมักจะพร่าเลือน ทำให้เรารู้สึกตึงเครียดและเหนื่อยล้าอยู่เสมอ ภาวะตื่นตัวสูงอย่างต่อเนื่องนี้ทำให้ระบบประสาทซิมพาเทติกของเราทำงานหนัก หลั่งฮอร์โมนความเครียดอย่างคอร์ติซอลออกมา ดวงตาของเราที่จ้องหน้าจออยู่ตลอดเวลาก็ได้รับผลกระทบจากความเมื่อยล้าทางดิจิทัล นำไปสู่อาการปวดหัวและความเหนื่อยล้า ขณะที่การนั่งนานๆ หรืองานที่ทำซ้ำๆ ก็ทำให้กล้ามเนื้อตึงเครียด หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างตั้งใจ ร่างกายและจิตใจของเราจะพยายามอย่างหนักในการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่โหมดพักผ่อนและซ่อมแซม นั่นคือเหตุผลที่กิจวัตรการฟื้นฟูร่างกายยามเย็นอย่างตั้งใจจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง จงจัดสรรเวลาเพื่อลดความเครียดผ่านการหายใจลึกๆ หรือการทำสมาธิสั้นๆ พักสายตาด้วยกฎ 20-20-20 และยืดกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดเบาๆ การสร้างขอบเขตที่ชัดเจนระหว่างการทำงานและเวลาพักผ่อนจะช่วยให้ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกเข้ามาทำงาน ส่งเสริมการพักผ่อนที่แท้จริง ความคิดที่ปลอดโปร่ง และความเป็นอยู่ที่ดีโดยรวม ทำให้การฟื้นฟูร่างกายยามเย็นเป็นส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้ในแต่ละวันของคุณ แล้วจิตใจและร่างกายของคุณจะขอบคุณ