ตอนที่ 9: เงาของตัวเอง

ชายชุดขาวค่อยๆ ถอดหน้ากากออก เผยใบหน้าที่เหมือนหมอพีมราวกับกระจกเงา “เป็นไปไม่ได้...” หมอพีมพูดไม่ออก ชายผู้นั้นมองเขาด้วยแววตาเศร้าหมอง “ผมคือคุณ แต่อีกสิบบีข้างหน้า... จากช่วงเวลาที่โรคร้ายได้คร่าชีวิตผู้คนไปกว่าแสน” เขาชี้ไปที่เครื่องมือข้ามมิติ “นี่คือต้นเหตุของทุกอย่าง น้ำสารหนูไม่ได้เกิดขึ้นเอง แต่มีคนวางแผนล่อลวงคุณมาที่นี่ เป้าหมายของพวกเขาคือแก้ไขอดีต เพื่อไม่ให้ค้นพบยาต้านโรคระบาดในอนาคต” หมอพีมกำมือแน่น “ถ้าอย่างนั้น ฉันจะพิสูจน์ว่าความรู้และหัวใจของแพทย์ย่อมสู้กับแผนชั่วได้” ชายชุดขาวยื่นขวดแก้วเล็กให้ “ยาจริงต้องใช้ดอกไม้จำเป็นผสมกับสมุนไพร 'ไพลินจันทรา' ที่ขึ้นบนยอดเขาหลังวัดโบราณเท่านั้น ไปก่อนตะวันตกดิน แต่ระวัง…” เสียงของเขาถูกขัดจังหวะด้วยเสียงดังปัง! จากนอกประตู ทหารวิ่งหน้าตื่นเข้ามารายงาน “คุณหลินถูกจับตัว! เจ้าเมืองสั่งประหารชีวิตเธอ เพื่อบีบให้ท่านออกมายอมจำนง!” หมอพีมวิ่งออกไปที่ลานกลางเมือง เห็นหลินถูกมัดกับเสาไม้ มีองครักษ์ถือดาบจี้คอ ขุนศึกคนหนึ่งตะโกน “เอายาวิเศษมาให้ข้า หรือจะดูนางตายตรงหน้า!” ฝูงชนเริ่มส่งเสียงกดดัน หมอพีมสูดหายใจลึก แล้วรีบหยิบถุงสมุนไพรที่ติดตัวมาโปรยลงในกองไฟที่อยู่ใกล้ ทันใดนั้น ควันพิษสีขาวพวยพุ่งเข้าคลุ้งตลบ ทุกคนหลับตาน้ำตาไหลโครก เขารีบพุ่งเข้าไปหาหลิน ปกป้องเธอไว้ “ไม่ต้องกลัว มีฉันอยู่ตรงนี้” ท่ามกลางม่านควัน หมอพีมประคองหลินออกมาจากวงล้อม แต่แล้วเขาก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างสูงชะลูดเดินฝ่าควันออกมา ใบหน้าคนผู้นั้นเหมือนกับเขาอีกคนเปี๊ยบ ยกยิ้มมุมปาก แล้วชักปืนขึ้นเล็งไปที่หน้าอกของหลิน “หน้าที่ของฉันยังไม่จบ ข้อมูลจากคุณ... อันตรายเกินกว่าที่จะปล่อยให้มีชีวิตอยู่” เสียงของเขากลับกลายเป็นความเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง หมอพีมเข้าใจทันทีว่าชายชุดขาวไม่เคยใช่พันธมิตร แต่คือศัตรูที่แท้จริงที่คอยควบคุมเขามาตลอด ปืนลั่น! แต่ไม่ใช่เสียงที่คาดคิด หลินผลักหมอพีมออก พร้อมกับเลือดสีแดงฉานที่ไหลซึมจากบาดแผลที่ไหล่ เธอกระซิบเบาๆ “หมอพีม... ไปทำยาให้สำเร็จ...” ดวงตาของเขาฉายแววเจ็บปวดและมุ่งมั่น เขาหันกลับไปหาชายชุดขาวด้วยสายตาอาฆาต ท่ามกลางแสงไฟที่ลุกโชน บทสรุปของปริศนาทั้งหมดกำลังจะเปิดเผย แต่สิ่งแลกเปลี่ยนอาจเป็นชีวิตของคนสำคัญที่สุด