ตอนที่ 6: กุญแจปริศนา

หลังจากวิกฤตโรคระบาดในตลาดคลี่คลาย หมอพีมก็ยังหาความสงบใจไม่ได้ ชายปริศนาคนนั้นยังนิ่งไร้สติอยู่บนเตียงในร้านของหลิน ร่างกายไม่พบอาการของโรคใด แต่แถบอายุขัยของเขากลับดำสนิทและสั่นไหวราวกับเปลวไฟที่กำลังจะดับ หมอพีมถลกแขนเสื้อของเขาขึ้น แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นเครื่องหมายเกลียวนูนตื้น ๆ ที่ข้อมือ ลายเดียวกันกับที่ผุดขึ้นบนผิวของตัวเองในวันแรกที่ข้ามมิติ! เขากำมือแน่น “คนคนนี้…อาจจะเกี่ยวข้องกับการมาของฉัน” หลินสังเกตสีหน้าเคร่งเครียดของเขาจึงถามด้วยความเป็นห่วง “คุณเห็นอะไร?” หมอพีมเล่าให้ฟังแบบรวบรัด แต่ไม่ทันขาดคำ ชายปริศนาก็ลืมตาขึ้นมาชั่วขณะ มือเรียวบางของเขากระชากแขนหมอพีมไว้ด้วยแรงที่เกินกว่าคนป่วย “ผนึก…แตกแล้ว…เจ้าต้องตัดต้นตอที่จุดเกิดวัฏจักร” เสียงแหบพร่าแผ่วเบา ก่อนจะสอดกุญแจทองเหลืองเก่า ๆ เข้ามาในฝ่ามือของหมอพีม แล้วหมดสติไปอีกครั้ง หลินหรี่ตามองกุญแจนั้น “ลายที่แกะบนกุญแจ…เหมือนกับสัญลักษณ์บนข้อมือเขาเลย” ขณะเดียวกันเสียงเกราะและฝีเท้าหนักแน่นก็ดังมาจากหน้าร้าน ทหารของเจ้าเมืองมาถึงเร็วเกินคาด ทหารหนุ่มที่เคยถูกหมอพีมช่วยชีวิตไว้ได้นำทางพวกเขาลงไปยังอุโมงค์ลับหลังชั้นวางสมุนไพร เขาบอกว่าพระวิหารกลางป่าถูกปิดตาย เพราะพระรูปหนึ่งตายโดยมีรอยดำเป็นวงเกลียวที่หน้าอก หมอพีมตัดสินใจทันที “พาเราไปที่นั่น” ออกจากอุโมงค์พวกเขาก็พบกับซากวิหารโบราณที่ถูกเถาวัลย์ปกคลุม หมอพีมใช้กุญแจไขเข้าไปในช่องลับหลังพระพุทธรูป เมื่อประตูหินเลื่อนเปิดออก ภาพตรงหน้าทำเอาทุกคนอึ้ง—ภายในห้องมีขวดแก้วแบบสมัยใหม่บรรจุของเหลวสีดำเข้มวางอยู่ตรงกลาง และข้างขวดมีสัญลักษณ์ “อันตรายทางชีวภาพ” ที่หมอพีมคุ้นเคยเป็นอย่างดี มันคืออุปกรณ์เก็บเชื้อโรคจากศตวรรษที่ 21! “ในที่สุดเจ้าก็มาถึงที่นี้ หมอพีม” เสียงเย็นเฉียบดังขึ้นจากด้านหลัง ทุกคนหันไปมอง ชายในชุดคลุมสีขาวผู้หนึ่งยืนอยู่ในความมืด แขนเสื้อของเขามีเครื่องหมายเกลียวเดียวกันนี้ แต่เรืองแสงวูบวาบราวกับกำลังเตือนภัย เขายิ้มมุมปากช้า ๆ “เธอคือคนที่ทำให้โรคระบาดปะทุ และวันนี้เธอจะต้องยุติมันเอง”